sharh | photoblog | امروزه دیگر زندگی مسیری را طی می‌کند که بیشتر به یک نمودار سینوسی می‌ماند. صعود دارد و سقوط. اما چه در حال صعودش و چه در حالت نزولش، فاصله‌مان از اصالت آزادی و آن مقداری از این مفهوم که به قدر سیرابی بشر باشد، هزاران فرسنگ دور است. حتی کورسوهای امید هم نسبی‌اند. به نحوی که شاید بتوان قاطعانه گفت، آن‌قدر زنجیر بر تن و روحمان بسته‌اند که آزادی، مفهومی‌ست منحصر به رویا.

خواهم که شب تاری شود، پنهان بیایم پیش تو

حسین ای بابا... دارش که نزن... بی سلیقه... . ۲۷/۵/۸۴

هدا کلا خيلي چيزها به مفاهيمي مايه هاي رويا شبيه شده اند !! ۲۷/۵/۸۴

امين خيلي بد فوکوس کردي هم طناب هم کاغذ جفتشون فلو شدن ولي در کل سوژه خوبـــــــــــه... ۲۶/۵/۸۴

فرشته آقا اميد شما رسما خسته نباشيد !!! ۲۵/۵/۸۴

اميد امدم تولدت را تبريک بگويم ........... حسين عزيز نمدانم چندمين بهار است اما هر چه هست ۱ سال به خزان نزديک شده اي تولدت مبارک..... ۲۵/۵/۸۴

Home