مراسم پاسداشت آزادی نسل سومیهای یاور معین در میدان آزادی تهران. خنده پر از امید این دخترک نوجوان را که دیدم ناخودآگاه دوربینم بالا رفت. یاد خاتمی افتادم و خودمان که ۴ سال پیش و ۸ سال پیش، همین حال و هوا را داشتیم. خدا کند امید هیچ کس ناامید نشود.
June 01, 2005 12:05 PM ■ Comments (7)
نظرات :
سلام. به اميد پيروزي معين
سعيد ميرمحمدي | June 3, 2005 06:53 PM
نمي دونم . اين چند روز همش ياد خاتمي ميوفتم !! نمي دونم . اين حادثه دوباره تکرار خواهد شد ؟
عماد | June 2, 2005 01:22 PM
چقدر سخت است شکستن چيزي که روزي محکم بودن آنرا مومن بوديم ....
باران | June 2, 2005 10:51 AM
سلام
خيلي عکس خوبيه ... ايشون ايستاده بود تا شما ازش عکس بگيري؟
امين | June 1, 2005 08:41 PM
عکس خيلي قشنگي بود... ما رو هم ياد ۸ سال پيش انداختي/ چه زود گذشت ... ۴ سال پيش هنوز هم نااميد نشده بوديم ...
آليوس ماکسيموس | June 1, 2005 03:37 PM
اميد ما که نا اميد شد و هيچ انگيزه اي ديگه نداريم.. ولي بقول خودت اميدوارم که اميد هيچ کس نااميد نشه..
سارا | June 1, 2005 01:48 PM
عكس قشنگي بود... اميدوارم راي بده و به كسي كه ميخواد راي بده... نه اوني كه ديگران... چرا خنده، به كي ميخنده... به ما يا به معين... يا خوشحاله كه... .
حسين | June 1, 2005 12:22 PM