sharh | photoblog | اين خرده بورژواي بي درد که مي بينيد رفته از شدت بي دردي و زيادي پول يک ميز با لوگوي وبلاگش ساخته تا بيايد کنارش بايستد و درست در زماني که همه درگير ۸ مارس و هزار و يک جور گرفتاري هستند ؛ دستش را روي ميز بکوبد و بگويد ؛ « الکلاغ ... الپر ... الگنجشک ... الپر ... المارمولک ... الپر

خواهم که شب تاری شود، پنهان بیایم پیش تو

ميثم يوسفي در باره ي عکس که نظري ندارم. متن پاييني ( مشکلي که..) جالب بود و از نوشته هاي بغل دستي هم قصه ي مريم و ۸ مارس پارسال و الانش تامل برانگيز و دردآور!!! ۱۳/۱۲/۸۳

جلال افشار ۱.شما بگين در شهرکي واقع در حاشيه تهران زندگي کردن مايه داري است يا اطراف ميدان محسني! ۲. به آن سه تا روباه رو اضافه کن با اينکه بال و پر نداره اما يه جوري پرواز مي کنه( گير ندين ديگه) ۳. همينه که هست پول داريم خرج مي کنيم ۴. از شوخي گذشته اين مربوط به نمايشگاه است و شرکتي که داميني شبيه ما داشت... ۱۲/۱۲/۸۳

Home