اگر بگویم وقت ندارم سرم را بخارانم، دروغ گفته‌ام چون همین الان این کار را کردم. اما انصافا درگیرم. بعد از آن پست مربوط به کوروش یک سلسله افتخارنگاری راه افتاد که بعدن آن را دیدم و اصلن هم به نظرم جالب نیامد. یک فایل صوتی هم با دو تا از رفقا ساختیم که مسئولیت آن را هم کلن بر عهده می‌گیرم. انصافا باحال و بامزه بود اما اخلاقی نبود و برای همین هم به سرعت آن را برداشتم. حتی همان موقع که فایل را آماده می‌کردیم، خودمان هم اذعان داشتیم که این کار اخلاقی نیست. قصدمان اصلن توهین به لهجه گیلکی نبود. یک عده گمان کرده‌اند که ما به لهجه گیلکی توهین کرده‌ایم. فکر کنم این‌ها همان‌هایی هستند که اگر ترک بودن احتمالن به کمتر از اعدام مانای بیچاره رضایت نمی‌دادند. ما یک فایل صوتی را با لهجه گیلکی اجرا کردیم چون کوروش گیلانی بود و موضوع بحث ما هم کوروش بود. چون گیلانی بین خودمان نداشتیم، مجبور به تقلید لهجه شدیم و قطعا در این کار مثل یک گیلکی واقعی عمل نکرده‌ایم. در مورد اخلاقی نبودن فایل هم اصلن نیازی به توضیح رفقا نیست، خودم واقفم که کار اخلاقی نبود و خوب چه کسی گفته که همه کارهای من باید اخلاقی باشد ؟!!!! تازه من کارهای غیراخلاقی دیگری هم کرده‌ام. خوب معصوم که نیستم. غیراخلاقی بودن کار را هم با برداشتن آن از بلاگم اعلام کردم. 

در مورد کوروش هم، من همیشه برایش احترام قائل بوده‌ام. مقاله‌هایش را در شرقیان منتشر کرده‌ام. باور کنید من می‌فهمم که سن ملاک ارزش‌گذاری نیست. همیشه هم از عمل‌کرد کوروش در بعضی مسائل ناراضی بودم. تا این‌که کوروش یک ایمیل برایم فرستاد و مرا دعوت به همکاری در یک سایت کرد و بعد به آن سایت رفتم و دیدم که نام مرا در آن سایت گذاشته که این‌ها در این سایت کار می‌کنند. من هم از این عمل‌کرد کوروش شاکی شدم و واکنش نشان دادم. مثل هر آدم دیگر. مطلب لینک‌خور زیادی پیدا کرد و قضیه تاب برداشت. بعد هم یک فایل صوتی ساختیم که توضیح‌اش را دادم.

قضیه همین بود.

دم کسانی که نقد منصفانه به کار من و دیگران نوشتند گرم. دم بقیه هم ولرم. اما به نظرم جملگی وقت‌شان را تلف کرده‌اند. هم من هم بقیه. حتی شما دوست عزیز.