بالاخره از شر تلفن همراهم راحت شدم و الان در پوست خودم نمی‌گنجم. یک شماره ۱۱ رقمی بود و شده بود بخشی از هویت من، و من هم آن تکه از هویتم را از زیر سردی ارقامش بیرون کشیدم. حالا دیگر موبایل ندارم اما به ازای همه زنگ‌های بیهوده‌ای که می‌خورد، وقت آزاد دارم. نمی‌دانم، شاید همین روزها، آن تکه از هویتم را که زیر «شرح» مانده هم بکشم بیرون. به هر حال الان خیلی خوبم.

«رييس كميسيون فرهنگي مجلس هفتم گفت: احمدي‌‏نژاد كمتر به مسائل فكري، نظريه پردازي و نگاه هاي كلان و ساختاري توجه نشان مي دهد و بيشتر به رفتارهاي هيجاني گرايش يافته است.» (+) الان که دارم فکر می‌کنم، کاش در همان انتخابات مجلس هفتم هم شرکت کرده بودم و یکی دیگر مثل افروغ را می‌فرستادم به مجلس. عماد افروغ از ابتدای آغاز به کار دولت نهم انتقادات خیلی مناسب و به‌جایی به دولت آقای احمدی‌نژاد کرده است که فقط ای کاش دولت هم گوش شنوا داشته باشد.

«در تمام دنيا از جمله در كشورهايي مانند فلسطين،كوبا، چين، آمريكا، تركيه و بسياري ديگر تغيير ساعت رسمي انجام مي‌شود و هدف آن استفاده بيشتر از روشنايي روز آن هم به مدت يك ساعت خواهد بود.» یک نمونه از این بحث رفتارهای هیجانی دولت نهم، همین قضیه عدم تغییر ساعت رسمی کشور است. یک نظر کارشناسی را در این ارتباط بخوانید.

از طریق وبلاگ صالح، چشمم افتاد به اتحادیه وبلاگ‌نویسان منتقد حکومت. چند تا از مطالبشان را هم خواندم. اما به نظرم آن‌قدرها قوی و فنی نیامدند. واقعیت هم این است که اصلا قصد نداشتم به وبلاگشان لینک دهم اما خواستم دو سالگی پاسخگویی را به صالح تبریک بگویم، گفتم با یکی از لینک‌هایش همراه شود بهتر است.

عکس : سنگ قبر شکسته فریدون فروغی.

عکس : ببینید یک ترلی زمخت، چه‌قدر می‌تواند هنری باشد.