هیچ کس انگار حواسش نیست که از وبلاگ مهدی یعنی «دنیای یک ایرانی» خیلی وقت است که خبری نیست. مهدی بلاگر پرسابقه و پرمخاطبی بود که تقریبا هر کس بیش از یک سال با وبلاگ سروکار داشت، حتما او را می‌شناخت. پریشب با مهدی صحبت می‌کردم و می‌گفت که وقتی خیلی‌ها همه جور می‌نویسند و هیچ کس حرفی نمی‌زند و آن‌وقت او را ف‌ی‌ل‌ت‌ر می‌کنند، انگیزه‌اش برای ادامه دادن از بین می‌رود. راست هم می‌گفت. علاوه بر این دلم سوخت از این‌که آن‌قدر دوستی‌ام با مهدی مجازی شده است که منهای وبلاگ و این حرف‌ها نزدیک یک سال است که ندیدمش.

«در تمام دهکده / تنها شوهر نمی‌داند» در وبلاگ خشم و هیاهو، مطلبی دیدم که راجع به سبک خاصی از شعر ژاپن صحبت می‌کرد. البته با‌مزه است و کمی هم قشنگ. محض آشنایی.

«وزارت كشور فهرستي از سازمان هاي غيردولتي كه با بودجه مراكز مسئله دار داخلي و خارجي و با هدف براندازي فعاليت مي كنند را تهيه و مقدمات مهار محسوس يا نامحسوس اين پايگاه ها را فراهم كرده است.»

عکس : عکس قشنگ طناز با عنوان خزان.

کاریکاتور : علی پروین به قلم حسین صافی.