ای خون ترکان ریخته، با لولیان بگریخته

< >

از سفر آمده‌ام

چهارشنبه ۱۶ آذر ۸۴

2

از سفر آمده‌ام. در راه برگشت بودم و در حوالی تهران که یک آشنای دور تلفنی خبر داد که پدر امید هم در حادثه دلخراش هوایی تهران جان خودش را از دست داده است. هر چه سعی کردم با امید تلفنی صحبت کنم، میسر نشد. فقط خدا کند که طاقت تحمل این غم بزرگ را داشته باشد. پدر امید از کسانی بود که زندگی‌اش وقف فعالیت‌های فرهنگی و دینی بود. (+)

 







 


میلاد من هم تسلیت می گم ولی خدایی کدوم شهید؟ این تحقیر و پایین آوردن عنوان شهید هست. مثل نماینده ی رهبری توی ارتش که گفته خدا رو شکر که درهای شهادت هنوز باز هستن و همین طور ضرغامی گفته این ها کسایی بودن که تو خونه ننشستن و به استقبال مرگ رفتن. به خدا این ها خیلی خنده داره. نمی دونم چرا بعضی ها حالیشون نیست. این جمله از نهایت احمق بودن خنده دار ترین جمله ها و اظهار نظر های دنیاست. با احترام به همه ی خبر نگار های مخلص و متعهد و بیشتر به نیروهای واقعا جان بر کف ارتشی باید بگم عنوان شهید برای این دوستان ثقیل هست. شهید شخصی است که جانش رو فدا کرده در ساده ترین بیان. باز هم تسلیت و عرض ارادت محضر روح بلند این مرحومین از دست رفته ی روزنامه نگار و ارتشی. ۱۷/۹/۸۴

سارا من تازه ديدم اين رو.. واي خداي من.. ۱۷/۹/۸۴

 
Home Powered by Movable type 2.64