دیروز ظهر ناگهان به ذهنم خطور کرد که شب را در کوهستان سپری کنم. در عرض کمتر از چهار ساعت، ۴ تا آدم پایه جور کردم و شب پیش را در ارتفاعات دربند به صبح رساندیم. تازه فهمیدم که کوهستان در شب، یک دنیا با کوهستان در روز متفاوت است. دنیا رنگ دیگری داشت. نیمه شب کوه، ایستادن به تنهایی در برابر آن همه عظمت، بوی خوب خاک و درخت و نم رودخانه و نور مهتاب که تنها روشنایی چشم است، رنگ و بوی دیگری به کوه داده بود. تجربه دیشب به زیبایی همه تجربه یک سال و اندی کوه‌نوردی مستمرم بود. چادر زدیم و آتش به پا کردیم. رضا بود و من و محمد و امیرحسین و امین. گه‌گاهی فقط صدای یک شغال یا ناله یک سگ سکوت را می‌شکست.

«انسان جديد فقط حدود ۴ ساعت روي زمين بوده و طي همين يك ساعت گذشته كشاورزي را كشف كرده است. بيش از يك دقيقه هم از عمر انقلاب صنعتي نمي‌گذرد.» نوشته امیر راجع به کره زمین را بخوانید.

دانشگاه آزاد باز هم شهریه‌ها را بالا کشید و این بار این عمل را بسیار جهشی‌تر انجام داد. واقعا فکر می‌کنم یک تحقیق و تفحص جدی از دانشگاه آزاد لازم باشد. باید دید که این بودجه کلان چه‌طور و در کجا هزینه می‌شود. باید دید که قوانین دانشجویی و دانشگاهی در دانشگاه آزاد تا چه حد منطقی اجرا می‌شود. برای همین است که زمزمه برکناری جاسبی این روزها به گوش می‌رسد. (+)

فردا روز اول مدرسه‌هاست. یادش به خیر کلاس اول. یادش به خیر شیطنت‌های پشت نیمکت‌ها. یک روز هم می‌شود که می‌گوییم، یادش به خیر دانشکده و استاد و پروژه. و یک روز هم می‌شود که باید یگوییم، یادش به خیر زندگی. اول مهر نمای مجسم گذر سریع عمر است. وقتی می‌شنوم که مثلا خواهرم امسال به کلاس سوم راهنمایی می‌رود، باورم نمی‌شود. انگار همین دیروز بود که برای بار اول راهی مدرسه شد. راستی روز اول مهر که جمعه باشد، باید فاتحه آن سال تحصیلی را خواند.

داشتم تصاویر برگزیده فلیکر را نگاه می‌کردم، به نظرم هیچ کدامشان به پای این نمی‌رسیدند و تعجب می‌کنم که چرا این عکس در عکس‌های برگزیده قرار ندارد.

در دنیا دوربین‌های زیادی هستند که همین الان در حال گرفتن تصویر هستند و شما می‌توانید تصاویرشان را به صورت تصادفی در این سایت تماشا کنید. مثلا این که در فرودگاه فلان کشور چه خبر است و یا این‌که در اداره آمار اوگاندا چه می‌گذرد.