بلال خوری یکی از کارهای مورد علاقه من است. مخصوصا که الان فصل بلال هم هست و می‌شود ۱۰۰ کیلو بلال را با یک ۲۵ تومانی خرید و حالش را برد. البته ناگفته نماند که من بلال را به روش دیگری نوش جان می‌کنم. یعنی بر خلاف اکثر شما که آن را کباب کرده و با آب نمک می‌خورید، من بلال را آب‌پز می‌کنم. این‌جوری هم خواصش حفظ می‌شود و هم مزه‌اش بیشتر است. خلاصه امروز هم از سر بیکاری و البته گشنگی تصمیم گرفتم که یکی دو تا بلال برای خودم ردیف کنم. بلال که حاضر شد، آوردمش جلوی تلویزیون و با خودم گفتم بدک نیست موقع بلال خوردن کمی هم تلویزیون تماشا کنم. نشستم پای تلویزیون و متوجه شدم که گویا یک مبحث روان‌شناختی را ریشه یابی می‌کنند. کارشناس برنامه داشت توضیح می‌داد که چرا بچه‌ها با آن بازی می‌کنند و از این حرف‌ها. من هم سری گوشم تیز شد که بفهمم بچه‌ها با چه چیزی بازی می‌کنند. خلاصه کارشناس ادامه داد که بچه‌ها با آن بازی می‌کنند و کلی آلودگی برایشان ایجاد می‌شود و این بازی غیرمتعارف، دلایل روانی دارد. مثلا به کنجکاوی کودک مربوط است که ببیند چه چیزی از او خارج می‌شود. دیدم که نخیر. گویا قضیه جدی است و غلط نکنم تلویزیون می‌خواهد یک فیلم هم پشت بندش بگذارد و سر بلال خوردن به ما یک حال اساسی بدهد. خلاصه یک ربع ساعت گذشت و کارشناس مرتب راجع به ور رفتن کودکان با یک چیزی صحبت کرد و از آلودگی و بیماری و و این جور چیزها. بعد هم به والدین توصیه کرد که دست‌شوئی رفتن کودکان را از نظر زمانی کنترل کنند. من هم دیگر بلال خوردن یادم رفته بود و داشتم چهارچشمی آقای کارشناس را تماشا می‌کردم. مجری، در انتهای برنامه اشاره کرد به این که مثلا این قدر از کودکان عادت دارند که با مدفوع خود بازی کنند و در جلسه بعدی کارشناسی هم جوانب دیگر این موضوع بررسی خواهد شد. 

اگر این چند وقت اخیر سری به تریبون فمنیسیتی ایران زده باشید، سرود جدیدی را که روی آن بارگزای شده است، شنیده‌اید. از نظر فنی، معمولا فایل صوتی را روی وب‌سایت بارگزاری نمی‌کنند و اگر بکنند هم یک پنل کوچک برای کنترل آن می‌گذارند. این شکلی لااقل به مخاطب احترام گذاشته می‌شود، چون مثلا الان اگر شما بخواهید یک مروری روی تریبون بکنید و هم‌زمان به موسیقی دل‌خواهتان گوش دهید، به زحمت می‌افتید. مخصوصا که سرود مرتب تکرار می‌شود و اگر خدای ناکرده کارتان با تریبون زیاد طول بکشد و مجبور باشید برای اخطار یا اعلانی، بلندگوهایتان را روشن نگه دارید، تا شب زیر لب زمزمه خواهید کرد ؛ «جهان دیگری ممکن است، این جنبش سازنده آن است»

رئیس جمهور شدن احمدی‌نژاد برای کاریکاتوریست ها خیلی خوب شد. چون بالاخره از آرزو به دلی در آمدند و کاریکاتور رئیس‌جمهور را منتشر کردند. بیچاره صابری فومنی که زنده نیست تا ببیند چهار سال تمام می‌تواند رئیس‌جمهور را به اشکال مختلف در مجله‌اش چاپ کند.

با عوض شدن ساختار قوه مجریه، خبرگزاری جمهوری اسلامی هم به دست آن‌طرفی‌ها می‌افتد. یعنی ایرنا و روزنامه ایران، یک چیزی می‌شوند توی مایه‌های فارس و روزنامه کیهان. اهالی ایرنا هم که دیگر خطر پاک‌سازی را بیخ گوش خودشان احساس کرده‌اند، شروع کرده‌اند به عمل‌کرد فراجناحی و حتی جهت‌دار. یک آماری هم منتشر کرده‌اند که حاکی از آن است که خبرگزاری جمهوری اسلامی در زمان انتخابات، نه تنها فراجناحی که حتی بیشتر به نفع جناح اصول‌گرا عمل کرده تا جناح اصلاح‌طلب. کیهان هم زود مچ‌گیری کرده و با زبان بی زبانی گفته که داداش من، الان دیگر توفیری نمی‌کند.

خاتمی یک سری به صدا و سیما زده و ضرغامی هم کلی هندوانه به او قرض داده است. عکس‌های خاتمی را از دیدار صدا و سیما این‌جا ببینید.

پی‌نوشت : داشتم به این عکس احمدی‌نژاد نگاه می‌کردم، به این فکر افتادم که اگر احمدی‌نژاد در یکی از ممالک آن‌ور آبی به دنیا آمده بود، می‌توانست در سینمای هند یا حتی هالیوود به یکی از منفی‌کارهای ثابت تبدیل بشود.