به پنج‌شنبه‌ی کاخ نیاوران

دست‌هایم بند است


و حس لامسه‌ام
آشوبگر و آشوب
به سرعت خواب و به کندی روز

از سرانگشتان تکیده‌ی حیرت
هجوم می‌برد به حفره‌های خیس عرق


میان میناها و درخت‌ها
در صبحانه‌های مست
و مستانه‌های صبح


می‌فشاردت در برم
بدون دخالت دست