▐ قلبم دارد خیلی تند میزند
نیمه اول، ایران با مکزیک مساوی است. اعتراف میکنم که قلبم دارد خیلی تند میزند.
حمله حمله، تیم ایران
گل بزن گل بزن یالله قهرمان
...................................................................
ایران باخت، اما ما که وطنمان عوض نشده است
خوب نشد دیگر. ایران باخت. یک نیمه خیلی خوب بود و یک نیمه خیلی بد. به قول شادی شاعرانه، الان بدجوری تمام ماهیچه های بدنمان گرفته است. لرز اول بازی، آرامش بین دو نیمه و یخ اواخر بازی، بدنها را داغون کرده است.
یک نکته بسیار مهم، تجربه بازی در میادین بزرگ بود. تعدد بازیهای تدارکاتی، باعث میشود تیم به شرایط آرمانی از نظر هماهنگی برسد که ما بازی تدارکتی کمی را داشتیم.
من فکر میکنم ما ایرانیها ملت بیانصافی هستیم. یادم هست که چند دقیقه قبل از گل دوم، عادل فردوسیپور داشت از رحمان رضایی و توان بالای دفاعیاش میگفت. خوب رحمان اشتباه کرد. در ادامه اشتباه کعبی و میرزاپور، رحمان هم اشتباه کرد و همان اشتباه کافی بود که رحمان منفور بشود. میرزاپور مرد اشتباهات بچگانه بشود. برانکو را بکوبیم.
خودتان تعداد اتفاقات عجیب واقع شده در همین چند روز را بشمارید. ترینیداد و توباگو، سوئد را متوقف میکند. ساحل عاج، آرژانتین را یک نیمه میکند توی قوطی. لهستان از اکوادور میبازد. اما خوب نمیفهمم روی چه حسابی انتظار داریم تیم ملی ما مکزیک را ببرد. بازی تدارکاتی زیاد ؟! تجربه بالا ؟! پیشینه قوی در جامها جهانی ؟! تعداد لژیونرها ؟! بدنسازی سطح بالا ؟! با تیمی که چیزی نمانده بود قهرمان جام کنفدراسیونها شود، با تیمی که ۱۳ بار در جامجهانی حضور داشته، با تیمی که بارسلونا بدون «مارکز»اش چیزی کم دارد، با تیمی که در رنکینگ فیفا چهارم است، بازی کردهایم و یک نیمهی تمام فشار آوردهایم.
من منکر ضعفها نیستم. نمیگویم انتقاد نباید باشد، اما به نظر من ما همانقدر ظاهر شدیم که واقعا بودیم. تازه فکر میکنم بهتر هم نشان دادیم. اشک مکزیکیها را درآوردیم. شما شادی مربیهای مکزیک را موقع گل دوم ببینید. گویی که به برزیل یا آرژانتین و هلند گل زدهاند. گریه بازیکنان مکزیک را ببینید وقت پایان مسابقه.
من هم قبول دارم که علی دایی بیش از اندازه تواناش در ترکیب حضور دارد اما واقعا توهین کردن به سرشناسترین بازیکن تاریخ فوتبال مملکت به نفع چه کسی تمام میشود ؟! بکن بائر که به ایران آمده بود، به تیم ملی ایران سلام کرد و به علی دایی. علی دایی برای مملکت ما نخبه است. مثل او کم داریم.
الان اواسط بازی پرتغال و آنگولاست. میشود هنوز هم به صعود امیدوار بود. من فکر میکنم شرایط این گروه قمر در عقرب بشود و ایران بتواند با فرصتطلبی سکه را برگرداند. به امید زندهایم. ایران ۱۰ تا هم خورده باشد، هنوز امیدوارانه به ساق پای بازیکنان تیم ملی نگاه میکنیم. ایران ببازد، ملیت ما که عوض نمیشود.