توی خیابان میرداماد ایستاده‌ام و منتشر تاکسی هستم.

- هفت تیر ...
- میدان هفت تیر ...
- آقا هفت تیر

نخیر. بیست دقیقه گذشته و تاکسی گیرم نیامده است. اعصابم خورد است. یک خانم نسبتا مسن از پل رد می‌شود و مثل من، ده قدم آن‌سوتر می‌ایستد منتظر تاکسی.

- مخبرالدوله
- مخبرالدوله ...

چپ‌چپ نگاهش می‌کنم و توی دلم بهش می‌خندم. آخر وقتی تاکسی برای هفت‌تیر پیدا نمی‌شود، منتظر ماشین برای مخبرالدوله بودن خنده‌دار است. زیر لب چیزی می‌گویم مثل ؛ «شاسکول». هنوز «کول»اش را درست ادا نکرده‌ام که یک تاکسی جلوی پای زن ترمزمی‌کند.

- مخبرالدوله می‌رید جناب ؟!!

راننده سر تکان می‌دهد و زن سوار می‌شود ومی‌رود به سوی مخبرالدوله. تاکسی هنوز یک صندلی خالی دارد. می‌خواهم دنبال تاکسی بدوم و بگویم که مرا هم سر راه در میدان هفت‌تیر پیاده کنند. اما منصرف می‌شوم. به ساعتم که نگاه می‌کنم، نیم ساعت است منتظر تاکسی هستم.

- هفت‌تیر ...
- آقا هفت تیر ؟!!