▐ آهای فلانی ... من دوستت دارم
این روزها خیلی ها تمام تعلقشان را به کسانی که دوستشان داشتند ؛ توی جعبه های رنگی و عروسک های پشمالو پیچیدند و هدیه کردند. خیلی ها هم به شاخه گلی یا به کتابی و کارت تبریکی اکتفا کردند اما آنچه از همه چیز مهم تر بود این بود که که خیلی ها شهامت به خرج دادند و فرای پوستین غرور و خجالت و حجب و حیا ؛ همه حرفشان را یک کلام کردند و سعی کردند خیلی رک و پوست کنده ابراز علاقه کنند.
من بر خلاف نظر دوستانم ؛ ولنتاین را تهدیدی برای هویت ملی نمی دانم. شاید این برگردد به اینکه اصولا آدم وطن پرستی نیستم اما به طور کلی چون ارزش روابط انسانی را بسیار والاتر از ملیت و مذهب و و وابستگی های این چنینی می دانم ؛ به گمانم بد نیست که روزی را ؛ بی اعتنا به همه بندهایی که ما را در بر گرفته اند ؛ مهر بورزیم و سعی کنیم با کلاممان به همه و همه ابراز محبت کنیم.
ولنتاین هم مثل خیلی چیزهای دیگر ؛ یک پدیده وارداتی ست اما یک تفاوت عمده دارد و آن این است که به موضوعی فرا ملی و فرا مذهبی اشاره دارد و آن محبت است. شاید در آئین هر ملتی روزی برای مهر ورزی و ارج نهادن به عشق وجود داشته باشد -کما اینکه در فرهنگ ایران باستان نیز این روز وجود دارد- اما به گمانم ارزش ولنتاین به این است که یک روز است برای همه مردم دنیا که به همه کسانی که دوستشان دارند ؛ ابراز علاقه کنند. همین جهانی بودنش باعث می شود که از نام فرنگی اش صرف نظر کنم و گرامی اش بداریم. تصور بکنید روزی را که سیاه و سپید و زرد ... آسیایی و آفریقایی و اروپایی ... همه و همه عشق دادن و عشق گرفتن را تمرین کنند.
خیلی ها هستند که دوستشان داریم. عده ای را زیاد و عده ای را کم. اما روزمرگی و فشار کار و درس و بی حوصلگی و ترافیک و معضلات بی شمار مدرنیته باعث شده اند که فرصت نشود با آنها از علاقه مشترکمان حرف بزنیم با اینکه می دانیم یکدیگر را دوست داریم و بخشی از زندگی مان با هم گره خورده است. به نظر می آید بد نباشد که روزی از سال همه ؛ فارغ از غرور و خودخواهی و کار و مشغله و درس ؛ به دوستانمان تلفنی بکنیم و به جای تعارفات مرسوم ؛ خیلی رک بگوییم ؛ آهای فلانی ... من دوستت دارم.
ولنتاین را با خدا هم می شود قسمت کرد. چه کسی از خدا نزدیک تر و چه رفیقی از او رفیق تر. به خدا تا به حال گفته اید که چقدر دوستش دارید ؟ پس فرصت را از دست ندهید و حتم داشته باشید ؛ خدا با همه خداییش چشم به راه کارت تبریک ولنتاین شماست.
شاید یکی دیگر از کارکردهای یک روز مثل ولنتاین این باشد که سراغ آنهایی برویم که خودمان و خودشان می دانیم سر یک موضوع ناچیز و بی ارزش میانمان کدورتی واقع شده است. دستشان را بگیریم و با آنها بپریم گوشه دنج یک کافی شاپ و سعی کنیم خوبی های وجودشان را که تا به حال چشم بر آنها بسته بودیم درک کنیم. حتما شما هم مثل من با خیلی ها سر چیزهای کوچک لج افتاده اید و خودتان هم بعدا نادم شده اید. پس از ولنتاین حداکثر استفاده را ببرید.
گرچه ولنتاین به پایان رسیده اما به نظر می رسد بد نباشد یک هفته بعد از ولنتاین را به امور این چنین اختصاص بدهیم و سر توی سوراخ تنهایی همه دوستان بکنیم تا ببینیم چه می کنند. شاید فردا برای این لحظه که از دست رفت و برای «دوستت دارم» هایی که نگفتیم ؛ پشیمانی بی فایده باشد.
February 16, 2005 02:49 AM ■ Comments (8)
نظرات :
تو این رور میشه همه رو بی ریا دوست داشت
سحر | February 14, 2008 09:42 AM
مطالبي که در رابطه با همجنس گرايي و روز ولينتان داده بودي بسيار خوب و محکمه پسند بود البته با عرض شرمندگي وقت نشد همه مطالب را بخوانم و در اخر اميدوارم هميشه موفق و سلامت باشي
محمد (پسر عمه) | March 22, 2005 09:49 PM
سلام دوست عزيز. شايد کمتر از يک هفته باشه که وبلاگت را پيدا کردم، اما خيلي از مطالبش را خوندم. به خصوص بخش فتوبلاگت را. واقعا عکس هاي قشنگي گرفتي. اولا وبلاگت را تو وبلاگ خودم لينک دادم. با اجازه البته ;) ثانيا اگه اشکال نداره با رعايت کپي رايت مي خواستم بعضي وقتها از عکس هات تو وبلاگم استفاده کنم. ;) موفق باشي دوست عزيز
احسان | February 21, 2005 08:18 AM
کس بي کسان خداست.....! ولي لذت بخش ترين ولنتاين اينکه که براي خودت يه کادوي که دوست داري بخري و کلي با عشق تقدم کني به خودت..! اين کاري که من زياد در مورد خودم انجام ميدم..!
سارا | February 19, 2005 01:34 AM
دوسا عزيز سلام
از اين فرصت استفاده مي کنم و ميگم که با اينکه خيلي جاها باهات اختلاف عقيده دارم ولي دوستت دارم چون منصفي!
موفق باشي.
در ضمن ممنون به خاطر لينکي که دادي
خيابان شماره ۱۱ | February 19, 2005 01:21 AM
اي داد حسين جون دست رو دلک نزار امسال هيچکس نبود مه بهش بگم دوستت دارم ..راستش اولين ساليه که دچار فقر دوستت دارمي شدم
روزبه | February 17, 2005 10:38 AM
نه واقعا به تکنه خوبي اشاره کردي .... من حتي به يک نفر هم ولنتاين رو تبريک نگفتم .... واعظان اين جلوه در محراب و منبر مي کنند ......
حسين منصور | February 16, 2005 06:28 PM
بد نيست آدما به حرفهايي که مي زنن يا چيزهايي که مي نويسن ، خودشون هم عمل کنن...
( به دوستانمان تلفني بکنيم و به جاي تعارفات مرسوم ؛ خيلي رک بگوييم ؛ آهاي فلاني ... من دوستت دارم.)
« ولنتاين مبارک »
تقديم به خدايم...و آنکه بي علت دوستش مي دارم و مي دانم دوستم ندارد ( چون اگه داشت ــ به قول آقاي منصور ــ با يک تلفن! نشون ميداد. )
يالان دنيا | February 16, 2005 01:30 PM