شعر ساده است و تکلفی ندارد حتی شاید بشود گفت از لحاظ فنی ضعیف هم هست اما نمی دانم چرا من سخت گیر که بدجوری ملاحظات فنی یک اثر ادبی برایم مهم است دوستش دارم

شاعرش همان جانبازیست که چند روز پیش شهید شد و نامش سپهر بود
شما هم بخوانید شاید همان جا که انگار با سوز عجیبی می گوید : حاجی گوشی رو بردار ؛با من هم عقیده شدید

دویدم و دویدم
سر كوچه رسیدم
بند دلم پاره شد
از اون چیزی كه دیدم
بابا میون كوچه، افتاده بود رو زمین
مامان هوار میزد، شوهرمو بگیرین
مامان با شیون و داد، می زد توی صورتش
قسم می داد بابارو، به فاطمه به جدش
تو رو خدا مرتضی، زشته میون كوچه
بچه داره می بینه، تو رو به جون بچه
بابارو دوره كردن، بچه های محله
بابا یهو دوید زد، توی دیوار با كله
هی تند و تند سرشو، بابا می زد به دیوار
قسم می داد حاجی رو، حاجی گوشیو بردار