این روزها بحث گروگان گیری بسلان داغ داغ است.
عمق حادثه چه در بعد انسانی و چه از منظر سیاسی همگان را وادار کرده که نیم نگاهی هم به این واقعه داشته باشند.

حرکت نیروهای امنیتی روس در همان ابتدا با آنچه برخورد متعارف با گروگان گیری در سراسر دنیاست کمی نا همگون بود چرا که معمولا نیروهای امنیتی از حربه های روان شناسانه کمک می گیرند تا دستاویز نظامی

گروگان ها اکثرا زن و کودک بودند و اقدام روس ها در عملیات ضربتی باعث شد بسیاری از آنان کشته شوند. همین باعث شد که داد همه بلند شود که آخر این چه برخورد احمقانه ای بود برای مواجهه با یک گروگان گیری ؟

به عنوان کسی که سال ها در روسیه سر کرده ام لازم دیدم چند نکته ای را یادآوری کنم تا شاید گوشه ای از ابهامات گشوده شود.

آنچه به عنوان گروگان گیری در سراسر دنیا شناخته ایم با آنچه در بسلان روی داده کاملا متفاوتند. در یک عملیات گروگان گیری عده ای برای دستیابی به مقاصد خاص و با حربه به اسارت گرفتن جان عده ای دیگر سعی می کنند تا منظور خود را عملی کنند.
اما در گروگان گیری های چند ساله اخیر روسیه که معمولا توسط چچن ها سازماندهی شده دولت روسیه تقریبا با نوعی حرکت انتحاری دست به گریبان است تا یک گروگان گیری

چند صد نفر زن و کودک گروگان گرفته می شوند و شرط بزرگی به میان می آید : آزادی اسرای چچن
فیلمی که از داخل مدرسه توسط گروگان گیران گرفته شده بود و از تلویزیون خودمان هم بخش شد اگر دیده باشید متوجه خواهید شد که هدف حرکت نابودی نهایی گروگان ها و گروگان گیر ها بوده است نه یک معامله سیاسی

استفاده از زنان و مردانی که همه یا بخشی از عزیزترین بستگان خود را در جنگ چچن از دست داده و به عبارتی توان روانی برای انجام یک معامله سیاسی را ندارند خود بیانگر این است که ختم این قائله فقط یک مسیر داشته است .

به عبارت ساده تر هدف نیروهای امنیتی روسیه گرفتن ابتکار عمل از گروگان گیر ها بوده و جلوگیری از فاجعه بزرگ با فاجعه ای به مراتب کوچک تر