این تذهبون؟
جماعت!
كجا می رویم؟
چرا به زمین و آسمان بد می گوییم؟
چرا از روزگار گله می كنیم؟
چرا تحمل خودمان را نداریم؟
چرا با لبخند بیگانه ایم؟
چرا غصه ها به جانمان چنگ انداخته؟
چرا از یكدیگر خسته ایم؟
چرا به آب و آسمان نگاه نمی كنیم؟
چرا انتظار بهار را نمی كشیم؟
چرا دیگر صورت هامان "ناضره" نیست؟
چرا چشم هامان "الی ربك ناظره" نیست؟
مگر فراموشمان شده زمین از آن خداست و "یورثها من یشاء من عباده"؟
مگر فراموشمان شده "والعاقبه للمتقین"؟
چرا دل هایمان را به "ان الارض یرثها عبادی الصالحون" خوش نمی كنیم؟
چرا منتظر "الساعه" كه "قریب" است نیستیم؟
چرا برای "یوم الخروج" روزشماری نمی كنیم؟
چرا به "والله متم نوره" یقین نداریم؟