▐ مرگ

مرگ و تنها مرگ می تواند مرا به آرامشی ابدی برساند. مرگ بزرگ ترین نعمت خداست. و دریغا که کسی را معرفت آن نیست.

مرگ آرامگاهی ابدی است. مرگ تولدی است دیگر، و زیستنی از آن گونه که همیشه حسرتش را خورده ای. و تنفس ابدی در هوائی که گه گاهی آزموده ای. و فراغت است از دنیای دروغ و نیرنگ و فریب. و نبودن در محیطی سرشار از ادعا و تهی از اعتنا.

و خواب ... خواب سرمشق مرگ است. با این تفاوت که در مرگ دیگر خبری از اضطراب و دلهره نیست. پریدن های ناگهانی نیست. تنها تو هستی و اندوخته های خویش. تنها تو هستی و دلتنگی هایت و دردهایت و افسانه هایت. دیگر در چهار دیواری کوچک خویش کسی را توان آزار تو نیست. نه از سر قصد و نه ناخواسته. نه دشمن، نه دوست. نه خودی، نه بیگانه. و خدا را که اگر مرگ نبود، حسرت نبودنش و آرزوی بودنش، در نهان خانه جان سنگینی می کرد.

August 22, 2003 11:50 PM ■ Comments (0)

نظرات :