▐ یا ایتها النفس المطمئنه

سه سطر بود، آخر وصیت نامه الهی-سیاسی. یا ایتها النفس المطمئنه، ارجعی الی ربک راضیة مرضیة، فادخلی فی عبادی، فادخلی جنتی.

مهم نیست که تفکرات و تعلقاتم، چه دیدگاهی را در مورد من ایجاد می‌کنند. مهم نیست که به چه نامی خوانده می‌شوم. مهم نیست که اگر نام امام بیاید با من دست نمی‌دهی. مهم نیست که جواب سلامم معلق می‌ماند.

این جسارتی که ایدئولوژی‌اش را زیر بغلش می‌زند، به یک ملت تفهیم می‌کند، شور و شعور ایجاد می‌کند، مشت‌ها را گره می‌زند، از تورق کتاب‌هایش بیرون می‌جهد و چراغ در دست، پیش می‌افتد، برایم بزرگ است.

ولو به خطا رفته باشد. ولو این که اجرایش به قشنگی تئوری‌اش نباشد. برایم عزیز است. بزرگ است. نقد هم اگر کردمش، احترامش از یادم نمی‌رود. 

August 28, 2003 11:38 PM ■ Comments (0)

نظرات :