هذیان

روزی که دیگر درهای خانه شان را نمی بندند
قفل
افسانه ای است
و قلب برای زندگی بس است

روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است
تا تو به خاطر آخرین حرف دنبال سخن نگردی
روزی که آهنگ هر حرف زندگی است
تا من به خاطر آخرین شعر رنج جست و جوی قافیه نبرم

روزی که هر لب ترانه ای است
تا کمترین سرود بوسه باشد
روزی که تو بیایی

برای همیشه بیایی
و مهربانی با زیبایی یکسان شود
روزی که ما دوباره برای کبوتر هایمان دانه بریزیم...

و من آن روز را انتظار می کشم
حتی روزی که دیگر نباشم

+ احمد شاملو

June 29, 2009 11:49 PM pp

[ © Designed and provided by Webprov ]

[ Main page | Photoblog | Stat | Technorati | Email | RSS 2.0 | old template ]